Osteochondrose ontwikkelt zich zelden in de thoracale wervelkolom - de tussenwervelschijven daarin zijn kleiner en dunner dan in de cervicale of lumbale wervelkolom. Het thoracale gebied is minder mobiel, de hoofdbelasting valt op de ribben en het borstbeen.
In tegenstelling tot cervicale en lumbale osteochondrose verschillen de symptomen van thoracale osteochondrose alleen in de locatie van de pijn. De aard van de pijn en de duur ervan zijn vergelijkbaar. Bij verzakking in het thoracale gebied wordt het ruggenmerg niet aangetast. Lees dit en meer hieronder.
Stadia van pathologie
Osteochondrose vordert meestal in de loop van de tijd. Afhankelijk van de ernst van de manifestatie is de pathologie verdeeld in 4 fasen.
Preklinisch
Er verschijnen minimale verstoringen in de wervelkolom. Er kan een licht pijnsyndroom worden waargenomen, de rugspieren raken gespannen. Het is mogelijk om thoracalgie te ontwikkelen - pijn op de borst, maar dit komt zelden voor.
Discogene radiculitis
Er is een verandering in de structuur van de tussenwervelschijven. Er kan matige pijn optreden in het deel van de wervelkolom dat wordt aangetast. De patiënt kan werken. Maar zijn spieruithoudingsvermogen neemt af.
Vasculair-radiculair
In dit stadium is de vezelring volledig vernietigd. Er vormt zich een hernia en het proces van vervorming van de vezelring gaat door, wat tot zijn breuk leidt. Vervolgens verzakt de nucleus pulposus in de ruimte onder de ligamenten. Er ontstaat een hernia. Het proces beïnvloedt de weefsels die zich in de buurt van de schijf bevinden, de werking van bloedvaten, spieren, zenuwen en ligamenten wordt verstoord. De ziekte wordt chronisch.
Het veranderen van de vorm van de botstructuur
De wervel wordt hard, het oppervlak wordt geribbeld en oneffen. De spieren beginnen spontaan samen te trekken, wat leidt tot beperkte mobiliteit van de gehele wervelkolom of een specifieke wervel. Zenuwen die zich vanuit het ruggenmerg uitstrekken, raken bekneld. Dit leidt tot een verslechtering van de impulsen van de hersenen naar de weefsels en organen van het lichaam.
De mobiliteit van de wervelkolom als geheel blijft behouden, maar individuele wervels worden kwetsbaar en kunnen gemakkelijk instorten. Als de ziekte niet wordt behandeld, gaat deze naar de vierde fase.
Regeneratie van tussenwervelschijfweefsel en vervanging door littekenweefsel
Een beschadigde tussenwervelschijf kan zijn functies niet goed uitvoeren, wat leidt tot het samenkomen van aangrenzende wervellichamen. Dit leidt tot aandoeningen in de tussenwervelgewrichten, genaamd spondyloartrose. In dit geval kan het draaien of verschuiven van de wervels ten opzichte van aangrenzende wervels optreden.
Het lichaam zet zijn compensatiemechanismen aan. Om de belasting van een beschadigde tussenwervelschijf te ontlasten, wordt de wervel vlakker en groeit hij in de breedte. Het gebied wordt dus groter. En het weefsel van de vezelige ring, die is ingestort, kan worden vervangen door bot.
Soms vermindert dit de pijn, maar naarmate de wervels groeien, worden de openingen in de wervelkolom nog smaller: de zenuw wordt bekneld.
Symptomen van de ziekte
Symptomen van thoracale osteochondrose worden vaak veroorzaakt door de volgende factoren:
- leeftijd van de patiënt;
- schade aan de wervelkolom;
- stadium van ziekteontwikkeling;
- De toestand van de patiënt is remissie of verergering van de ziekte.
Symptomen kunnen ook zijn:
- radiculopathie – pijnlijke schade aan de zenuwuiteinden van het ruggenmerg;
- buiksyndroom;
- hartsyndroom, veranderingen in de hartspier - gekenmerkt door hevige pijn en niet vatbaar voor de effecten van nitroglycerine;
- longsyndroom: congestie en hypoxie komen voor in de longen;
- paresthesie - een gevoel van “kippenvel” door het hele lichaam;
- pijn in het gebied van de samengedrukte zenuw;
- verminderde gevoeligheid voor temperatuurschommelingen en aanraking;
- aandoeningen van de motorische functie van de wervelkolom.
De lichaamstemperatuur van de patiënt stijgt niet. Dit dient als een teken waarmee men pathologie kan differentiëren.
Graden van de ziekte
Lumbago
Dit is een scherpe pijn die door het lichaam schiet. Het treedt op bij het tillen van zware voorwerpen en andere fysieke activiteiten - de pijn is vergelijkbaar met een elektrische schok.
Vanuit morfologisch oogpunt treedt een onverwachte breuk van het tussenwervelschijfkapsel op als de belasting te hoog is. Dergelijk traumatisch letsel leidt tot irritatie van de zenuwen - er treedt pijn op.
De spieren zijn gespannen en dit komt duidelijk tot uiting. De lumbale lordose wordt gladgestreken. Op deze manier wordt de belasting herverdeeld en wordt de tussenwervelschijf nog meer samengedrukt, wat leidt tot zwelling, wat de pijn verergert.
Wanneer de pathologie zich concentreert in het nekgebied, verschijnt cervicalgie - het manifesteert zich als pijn bij het draaien van het hoofd en het palperen van de nekspieren. Tijdens een exacerbatie wordt vaak cervicocranialgie waargenomen, wat zich uit in het feit dat een persoon hevige hoofdpijn in het achterhoofd heeft. U kunt last krijgen van oorsuizen, duizeligheid, een gevoel van vlekken in uw ogen en uw tanden kunnen pijn doen.
Duizeligheid
Verschijnen als gevolg van vernauwing van de holte van het wervelkanaal. De tussenwervelschijf puilt uit en drukt de bloedvaten samen. De hersenen slagen er niet in het vereiste bloedvolume te verkrijgen. U kunt ernstige hoofdpijn, gevoelloosheid in uw armen en pijnlijke schouders ervaren.
Ademen wordt moeilijk, waardoor onvoldoende zuurstof de hersenen bereikt. Dit leidt tot stekende pijn in het hartgebied.
Tussenwervelhernia
In dit ontwikkelingsstadium ziet het beeld er behoorlijk serieus uit: het wervelkanaal en de tussenwervelholten zijn sterk versmald. Als gevolg hiervan kan zich een hernia vormen - een gevaarlijk defect. Vaak is het in dit stadium van de ziekte noodzakelijk om toevlucht te nemen tot chirurgische ingrepen.
De behandeling van derdegraads osteochondrose is afhankelijk van wortelcompressie. Het is mogelijk om dezelfde technieken te gebruiken als voor de tweede graad. Wanneer de pijn echter niet binnen vijftien dagen verdwijnt en er symptomen van verzakking (verzakking van een wervel) aanwezig zijn, is een operatie nodig.
Gezwellen op de wervels
In de regel verdwijnen in dit stadium van de ziekte de manifestaties van de hernia, de symptomen van de ziekte zijn minder uitgesproken, maar het valt op dat de wervelkolom onstabiel is, de wervels kunnen wegglijden of draaien ten opzichte van elkaar.
Op dit moment kan groei van de wervellichamen optreden - dit worden osteofyten genoemd. De gezwellen leiden tot compressie van de spinale zenuwen, waardoor het wervelkanaal wordt geblokkeerd, genaamd secundaire spinale stenose. Als gevolg hiervan is compressie van het ruggenmerg mogelijk, wat leidt tot ischemie.
Deze ziektegraad omvat ook de gevolgen van eerdere operaties om een hernia te verwijderen. Ze kunnen zich manifesteren als verminderde innervatie, parese en ontsteking.
Dorsago en dorsalgie
De symptomen van thoracale osteochondrose zijn rechtstreeks afhankelijk van het gebied waar de wervelkolom beschadigd is. De meest voorkomende wervelsyndromen zijn dorsago en dorsalgie.
Dorsago manifesteert zich in de vorm van plotselinge, scherpe pijn die optreedt in de borststreek. Dit gebeurt vaak als iemand lange tijd zit zonder zijn houding te veranderen. Pijn kan optreden wanneer de positie van een persoon fysiologisch ongemakkelijk is. Bovendien is het mogelijk tijdens langdurig eentonig werk.
Dorsago wordt ook wel “borstlumbago” genoemd. Wanneer dit gebeurt, worden de spieren in uw rug en borst zo gespannen dat het moeilijk wordt om te ademen.
Soms reist de pijn langs de ribben naar het borstbeengebied en straalt uit naar het schouderbladgebied. Soms kan de patiënt het gevoel hebben dat het een hartinfarct is. Bij het uitvoeren van een elektrocardiogram worden echter geen afwijkingen van de norm gedetecteerd. Als u nitroglycerine of een ander hartmiddel gebruikt, zal er geen resultaat zijn.
Vermijd langdurig in dezelfde houding te blijven. Sedentair werk is een van de belangrijkste oorzaken van osteochondrose.
Dorsalgie is een milde pijn die langdurig aanwezig is, soms wel weken. Het ontstoken gebied van de wervelkolom geeft een “milde” pijn. Dit is ongemakkelijk, dus de persoon komt meestal naar de dokter.
Dorsalgie kan zich als volgt uiten:
- de pijn wordt erger als iemand diep ademhaalt of hoest;
- spieren raken overbelast;
- motorische activiteit in de nek of onderrug neemt af;
- spierspasmen treden op;
- de pijn wordt 's nachts heviger en wanneer iemand traint.
Dorsalgie kan hoger of lager zijn. Bij de eerste zijn de belangrijkste pijnlijke manifestaties geconcentreerd in het bovenste gedeelte van de borst, in de nek. In het tweede geval bevindt de pijn zich voornamelijk in het heiligbeen- en lumbale gebied.
De symptomen van dorsalgie lijken sterk op de eerste manifestaties van longontsteking. Dit is belangrijk om te onthouden om de ziekte op tijd te diagnosticeren. Als de diagnose verkeerd wordt gesteld en de behandeling wordt voorgeschreven, zal de toestand van de patiënt alleen maar verslechteren.
Wanneer een vrouw een kind borstvoeding geeft, kan zij dergelijke manifestaties van osteochondrose ervaren. Het is in deze situatie noodzakelijk om de ziekte alleen te behandelen door een arts te raadplegen, rekening houdend met alle nuances.
Het is belangrijk om alle risico's van het gebruik van bepaalde medicijnen af te wegen, om de gezondheid van de baby en die van uzelf niet te schaden.
Atypische symptomen
In sommige gevallen zijn de symptomen van osteochondrose van de thoracale wervelkolom volledig atypisch. Een persoon is zich misschien niet eens bewust van de ziekte, omdat de symptomen vaak vergelijkbaar zijn met die van andere pathologieën. Ze zijn de moeite waard om nader te bekijken en de situatie als geheel te analyseren:
- er kan pijn optreden die lijkt op hartpijn die ontstaat tijdens angina pectoris en een hartaanval; coronaire dilatatiemedicijnen, bijvoorbeeld nitroglycerine, hebben geen effect; en het ECG vertoont geen afwijkingen;
- pijn kan vergelijkbaar zijn met die ervaren door vrouwen met de ontwikkeling van borstziekten; dergelijke pijn kan lange tijd aanhouden; onderzoek brengt geen problemen aan het licht in de borstklieren;
- het iliacale gebied en de buik kunnen pijnlijk zijn, de symptomen zijn niet vergelijkbaar met die bij gastritis en colitis; Er kan pijn worden waargenomen onder de rechterrib, vergelijkbaar met die welke kenmerkend is voor hepatitis of cholecystitis; De spijsvertering is meestal verstoord - dit is ook een kenmerkend symptoom van osteochondrose, dat ontstaat als gevolg van stoornissen in de innervatie van inwendige organen; het is noodzakelijk om erachter te komen wat de verstoringen in het proces van voedselvertering veroorzaakte, of de oorzaak werkelijk thoracale osteochondrose is;
- Het proces van urineren en seksueel functioneren kan verstoord zijn, omdat de innervatie in het urogenitale systeem verstoord is;
- wanneer thoracale osteochondrose verergert, kan langdurige, wekenlange pijn in het borstbeen worden waargenomen, die sterk lijkt op de pijn die aanwezig is bij ziekten van de borstklier; Een bezoek aan een mammoloog stelt u in staat de oorzaak van de pijn te achterhalen.
Deze symptomen worden geassocieerd met manifestaties van pijn in de rug, evenals met intercostale neuralgie. Het begin van atypische symptomen wordt meestal 's avonds waargenomen. In de ochtend is er in de regel geen witter. De pijn neemt gedurende de dag toe als er geschikte omstandigheden worden gecreëerd die pijn veroorzaken.